Jest to wstępna ocena przetwarzania bodźców sensorycznych dziecka.

Obserwacja dziecka poniżej 4 r.ż zazwyczaj odbywa się na 3 spotkaniach, podczas których:

 Pierwsza wizyta to wnikliwy wywiad z rodzicem bez udziału dziecka (50 min)

 Dwa kolejne spotkania to obserwacja dziecka, w trakcie której oceniane jest zachowanie dziecka podczas spontanicznej zabawy i podsuwanych aktywności oraz przeprowadzenie wybranych prób klinicznych.

 Po 3 spotkaniach terapeuta pisze wyniki obserwacji i umawia się na rozmowę z rodzicami, podczas której wszystko omawia i wyjaśnia.

Jakie ważne elementy zauważa się podczas obserwacji:

zachowanie przy obcej osobie

sposób funkcjonowania w nieznanym otoczeniu

 utrzymanie kontaktu wzrokowego

 utrzymanie kontaktu werbalnego

reakcja na różne bodźce

 umiejętności manipulacyjne dziecka

 zrozumienie poleceń

 umiejętność wejścia w interakcję

ocena sprawności motorycznej i napięcia mięśniowego

Na obserwacje możliwości występowania zaburzeń integracji sensorycznej zapraszamy dzieci już po 1 r.ż, czasami nawet młodsze. Jest to bardzo dobry moment do pracy nad prawidłowym odbieraniem bodźców sensorycznych przez dziecko. Faza rozwojowa maluszka jest w tym wieku bardzo intensywna więc i oczekiwane efekty pracy przychodzą znacznie szybciej niż u dzieci starszych.

Objawy

 Niektóre niepokojące objawy u dzieci małych:

 nietolerancja dotyku

 nietolerancja zabiegów higienicznych

 opóźniona mowa

problemy z interakcją z drugą osobą

 zaburzenia ruchowe

 nadpobudliwość

kłopotu z przełykaniem, ssaniem, gryzieniem

słaba manipulacja rączkami

kłopoty ze snem

 akceptacja wygranych pokarmów

Już teraz istnieje możliwość zapisania się na diagnozę i terapię integracji sensorycznej, prowadzoną przez certyfikowanego specjalistę.

Więcej informacji:

Zadzwoń+48 725-353-125

Jakie objawy można zauważyć u ADHD-owca?

• Nadmierna ruchliwość
• Deficyt uwagi
• Deficyt koncentracji
• Impulsywność
• Trudności z samokontrolą emocjonalną
• Problematyczne relacje rówieśnicze
• Trudności z interakcjami społecznymi
• Trudności ze wzbudzeniem wewnętrznej motywacji do działania
• Nieadekwatna samoocena oraz poczucie wartości
• Niskie osiągnięcia szkolne w stosunku do odpowiedniego rozwoju intelektualnego, i in.

Jak rozpoznać zaburzenia uwagi i koncentracji u dziecka?

Dziecko z ADHD zaliczane jest głównie do grupy tzw. dzieci niegrzecznych, czyli tych które nie wypełniają poleceń, nie słuchają, gdy się do nich mówi, zdają się być „nieobecne”. Ponad to bardzo szybko ulegają dekoncentracji, mają dużą przerzutność uwagi (skaczą z tematu na temat, co sekundę nowa zabawa). U dzieci z nadpobudliwością psychoruchową z deficytem uwagi można często zauważyć kłopoty z zapamiętywaniem oraz trudności we współdziałaniu z innymi.

Dlaczego trudno jest odróżnić ADHD od zaburzeń SI?

Podobnie jak przy zespole ADHD, niektóre syndromy zaburzonej zdolności układu nerwowego do odbioru i przetwarzania bodźców obok innych objawów objawiają się wzmożoną ruchliwością, trudnościami w skupieniu uwagi, czy też kontrolowaniem emocji.

Jednocześnie, jest bardzo duża grupa dzieci, u których obok ADHD, możemy zdiagnozować szereg deficytów integracji sensorycznej, które powodują nasilanie objawów nadpobudliwości psychoruchowej.  (źródło: https://kwartalnikis.edu.pl/zaburzenianadpobudliwosc-psychoruchowa/)

Czy zaburzenia integracji sensorycznej mogą prowadzić do ADHD?

Tak, według wielu najnowszych badań zaburzenia SI mogą przyczynić się do powstawania cech charakterystycznych da ADHD.

Szczególnie narażone mogą być dzieci z cechami obronności/nadwrażliwości sensorycznej w jednym lub w kilku zmysłach. Nadwrażliwość pogłębia trudności w zachowaniu uwagi oraz nierzadko wyzwala w dziecku reakcje impulsywne – np. ucieczka z niewygodnego środowiska. Może być to głośna grupa w przedszkolu, długotrwały dźwięk, którego dziecko nie toleruje czy też zbyt duża grupa ludzi w jednym miejscu itp. Wszystkie tego rodzaju sytuacje wpływają na przebodźcowanie dziecka, w rezultacie czego jego zachowanie będzie postrzegane jako niegrzeczne, a czasami pojawić może się agresja.

Osoby z podwrażliwością także są narażone na występowanie cech ADHD. Przy podwrażliwości przedsionkowej dziecko jest w tzw. ciągłym ruchu, lubią szybką zmianę pozycji, poszukują nowych wrażeń ruchowych.

Jak wygląda badanie zaburzenia ADHD u dziecka?

Diagnostyka w kierunku ADHD opiera się na wywiadzie diagnostycznym DIVA-5 Young oraz teście MOXO. W niektórych gabinetach, poradniach przeprowadzany jest wywiad diagnostyczny CONNERS 3.

DIVA-5 Young to ustrukturyzowany wywiad diagnostyczny opracowany na bazie kryteriów klasyfikacji DSM-5, przeznaczony do oceny objawów zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) u dzieci i młodzieży.

Jest to młodzieżowa wersja wywiadu klinicznego dla dorosłych DIVA-5.

Celem wywiadu DIVA-5 Young jest potwierdzenie lub wykluczenie ADHD, zwiększenie trafności i rzetelności procesu diagnostycznego dziecka pod kątem ADHD, oraz wsparcie procesu różnicowania z innymi zaburzeniami neurorozwojowymi i emocjonalno-behawioralnymi.

Wywiad kliniczny DIVA-5 Young jest głównym elementem procesu diagnostycznego ADHD. W toku wywiadu diagnosta wraz z dzieckiem, opiekunem/rodzicem, rekonstruuje wzorzec pacjenta w czasie i w różnych kontekstach środowiskowych.

Kluczowe funkcje wywiadu:

• Ocena spełniania kryteriów diagnostycznych
• Różnicowanie objawów ADHD od innych trudności
• Identyfikacja wzorców rozwojowych i czynników środowiskowych
• Ocena współwystępowania innych zaburzeń

Dzieci młodsze są na wywiadzie DIVA-5 YOUNG wraz z opiekunem.

W przypadku dzieci starszych najpierw przeprowadzamy wywiad z dzieckiem/nastolatkiem, następnie z rodzicem/opiekunem. Spotkanie trwa ok.60 minut do 90 minut.

Po wywiadzie formułowana jest szczegółowa opinia, wraz z którą pacjent udaje się do lekarza specjalisty bądź może być podstawą do dalszej diagnostyki czy też planowania adekwatnej terapii.

Badania w kierunku ADHD dostępne w Rozwiń skrzydła. Gabinet terapii dzieci:

1) Test MOXO

2) Young Diva-5

3) Test MOXO + Young DIVA-5